Yποστηρίζει: Όσους αντιστέκονται στον πόλεμο, τους αρνητές στράτευσης, τους λιποτάκτες και τους αντιρρησίες συνείδησης!
Καλεί για: Μια ευρεία ελευθεριακή διεθνιστική πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της μιλιταριστικής προπαγάνδας! Η πυρηνική καταστροφή πλησιάζει! Οι άρχουσες τάξεις «Ανατολής» και «Δύσης» είναι τσαρλατάνοι των οποίων η δίψα για εξουσία και κέρδος βασίζεται όλο και περισσότερο στην πολεμική βιομηχανία.
Η αυτοαποκαλούμενη Δύση κατασκευάζει σενάρια για έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο. Στη δική της αφήγηση, ο «ελεύθερος κόσμος» δίνει μια υπαρξιακή μάχη ενάντια σε «απολυταρχίες» που ταυτίζονται όλο και περισσότερο με οριενταλιστικά στερεότυπα και απειλούν να καταστρέψουν τον υποτιθέμενο «πολιτισμό» μας.
Κράτη στο «δημοκρατικό» στρατόπεδο, όπως η Ουκρανία, το Ισραήλ και η Ταϊβάν, επαινούνται για τη συμμετοχή τους στην ίδια παγκόσμια μάχη των «καλών» ενάντια στους «κακούς». Αυτή η λογική φτάνει στο σημείο να εντάσσει ακόμη και τους ισλαμιστές στη Συρία στο πλευρό των «καλών».
Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν: ολοκληρωτικά κράτη που κυβερνώνται από μυστικές αστυνομίες, κομματικά όργανα και κληρικούς. Το καθένα καταστέλλει βίαια τους αγώνες της τάξης μας ενάντια στη λιτότητα και την πορεία προς τον πόλεμο.
Για μια πρωτοβουλία ελευθεριακών διεθνιστών ενάντια στην μιλιταριστική προπαγάνδα που διαχέεται καθημερινά, παρουσιάζοντας τα υποτιθέμενα «καλά» ένοπλα κράτη μας σαν να ήταν ανθρωπιστικες εταιρίες!
Χρειάζεται να προσφέρουμε πρακτική και ηθική υποστήριξη σε όσους αντιστέκονται στον πόλεμο, σε όσους αποφεύγουν τη στράτευση, σε όσους λιποτακτούν και σε ομάδες που παίρνουν διεθνιστικές θέσεις, ιδιαίτερα στις εμπόλεμες ζώνες.
Η στήριξη της άρνησης, της συνείδησης, της λιποταξίας και της αποφυγής στράτευσης σε όλες τις πλευρές των μετώπων, στο πλαίσιο του επαναστατικού ντεφαιτισμού, είναι θεμελιώδης. Η ίδια η Ρωσία και η Ουκρανία αναγνωρίζουν τη λιποταξία ως σημαντικό εμπόδιο στα προγράμματα θανάτου τους.
Η στήριξη αυτή, στο πλαίσιο του διεθνισμού, προωθεί πρωτοβουλίες που αμφισβητούν τον εθνικισμό και τα σύνορα, την εδαφική κυριαρχία, τα έθνη-κράτη αλλά και τις προκρατικές οντότητες που τα ανταγωνίζονται, δημιουργώντας νέους μηχανισμούς διεθνούς αλληλεγγύης και αδελφοσύνης.
Τα μέτωπα είναι πιο κοντά απ’ ό,τι φαντάζεστε: δεν απέχουν περισσότερο από το πλησιέστερο εργοστάσιο όπλων ή εξαρτημάτων, από την πλησιέστερη αποθήκη logistics, από το πλησιέστερο κέντρο μεταφορών ή επικοινωνιών.
Ο πόλεμος βρίσκεται εκεί όπου είναι τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, οι στρατιωτικές βάσεις και τα στρατόπεδα των εφέδρων. Είναι τα σιδηροδρομικά δίκτυα και οι αυτοκινητόδρομοι, οι κωμοπόλεις, οι συνοικίες, οι πόλεις και τα εργοστάσια όπου εμείς, ως εργάτες, πληρώνουμε το τίμημα του πολέμου με φτώχεια από την επιδείνωση της λιτότητας. Και τώρα μας απειλεί η επιστράτευση.
Δεν μπορούμε να κουνηθούμε χωρίς να είμαστε σε πόλεμο, και όταν το αντιλαμβανόμαστε, τα ρητορικά όπλα βροντάνε: «ταραξίας, εξτρεμιστής, προδότης!» Οφείλουμε να είμαστε όλα αυτά.
Ήρθε η ώρα να ξεχωρίσουμε καθαρά το κίνημά μας από εκείνους που υποστηρίζουν «κάποιους πολέμους πριν από τον ταξικό πόλεμο».
Μας είναι ξεκάθαρο ότι οι επαναστάτες όχι μόνο αντιτίθενται στους πολέμους που γίνονται στα κράτη τους, αλλά προτάσσουν τη μετατροπή της πολεμικής αντίστασης σε κοινωνική επανάσταση! Δεν ζητάμε την επιστροφή στην κατάσταση πριν από τον πόλεμο, στην «καπιταλιστική ειρήνη» τους, που είναι απλώς η καταστολή μας από τους ίδιους, ώστε να προετοιμάσουν την επόμενη αιματηρή επιχείρησή τους.
Τι μπορούμε να κάνουμε πρακτικά, ατομικά και συλλογικά, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό; Κατά βάση, να σκεφτόμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο και να δρούμε σε τοπικό. Να αρνηθούμε τη συναίνεση και να καταγγείλουμε την υποκρισία τους, υπερασπιζόμενοι τους εαυτούς μας και την τάξη μας πέρα από τα σύνορα. Να απορρίψουμε συλλογικά το «εθνικό συμφέρον» τους.
Να συνδέσουμε τους αγώνες μας με τη λιτότητα και την πολεμική κερδοσκοπία τους. Ό,τι κάνουμε για τους εαυτούς μας και την τάξη μας, εμποδίζει το «στρατιωτικό κράτος» τους. Να χτίσουμε την αλληλεγγύη πέρα από τα γεωγραφικά όρια και τους κλαδικές συντεχνίες – η νίκη στο εσωτερικό μέτωπο είναι μια νίκη και ένα παράδειγμα στο εξωτερικό.
Από τα ποτάμια της Αρκτικής μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα, από την Ταϊβάν μέχρι τη λεκάνη του Κονγκό, τα ηπειρωτικά σύνορα φλέγονται ή ετοιμάζονται πυρετωδώς για σύγκρουση. Τα διαφορετικά προσωπεία των μασκαράδων-υπερδυνάμεων δεν αλλάζουν τίποτα στην ουσία. Θέλουν να πολεμήσουμε – ένας καπιταλισμός, ένας πόλεμος! Ο κίνδυνος είναι πραγματικός, ο κίνδυνος είναι τώρα.
